Kalyeserye

Sa maliit na sasakyan na dito lahat nagsimula.

Tinanong mo ako kung maari bang maging tay o ibababa mo nalang ako.

Sa kalye na diretso lang ang tinatahak na daan.

Ako’y nagpapasalamat at ika’y nakamtan.

 

Walong taon na din nating binabaybay, itong tuwid at diretsong daan.

Nagawa na siguro nating lahat sa loob ng kotse na ating sinasakyan.

Kasiyahan, kalungkutan, sagutan, takot at iba pang emosyon,

Ang naipon dito na para bang naging isang koleksyon.

 

“True love begins after the kilig has gone”

 

Ngunit hindi mo ako binaba tulad ng sinasabi mo.

Kahit tinotopak, inaaway ka at punong-puno ako ng reklamo.

Hindi madaling umupo sa isang pang habang buhay na byahe.

Kasama ang taong di makasunod sa trip mo at madaming bagahe.

 

Kaya eto pa din tayo nakaupo, magkatabi.

Meron pa ding ngiti sa ating mga labi.

Mahal nga siguro natin ang isa’t isa.

Higit pa sa inaakala natin, at takot malaway sa isa’t isa.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s